Os discos e as particións en Linux aparecen como dispositivos no sistema de ficheiros do seguinte xeito:
/dev/hda: disco 1 IDE/ATAPI
/dev/hdb: disco 2 IDE/ATAPI
/dev/sda: disco 1 SCSI
/dev/sdb: disco 2 SCSI
/dev/hda1: partición 1 do disco 1 IDE/ATAPI
/dev/sda1: partición 1 do disco 1 SCSI
/dev/fd0: disquete ordinario
/dev/ram0: Disco RAM
/dev/nvme0n1: disco 1 NVME
/dev/nvme0n2: disco 2 NVME
/dev/nvme0n1p1: partición 1 do disco 1 NVME
Configuración máquina virtual:
Para facer a práctica que nesta páxina se detalla debedes ter un equipo ou máquina virtual con dous discos, nun teredes instalado o Linux e o outro debe estar valeiro, neste caso emprégase un de 2GB.
fdisk
Para coñecer os discos duros existentes no sistema, e as particións que estes teñen, empregaremos o seguinte comando:
Imos facer unha partición primaria formateada en ext3 de 1.024MB, unha partición estendida que ocupe o resto do disco e, dentro dela, unha partición lóxica de 512MB formateada en FAT32:
Outro comando que nos permite listar todos os dispositivos de bloque é lsblk.
#Moi interesante a saida que obtemos có parámetro -a
$lsblk-a
#Tamén se lle indicamos xusto os parámetros que nos interesan
$lsblk-oPATH,TYPE,FSTYPE,SIZE,FSUSED,MOUNTPOINT,MODEL
PATHTYPEFSTYPESIZEFSUSEDMOUNTPOINTMODEL
/dev/sdadisk120GVBOX_HARDDISK
/dev/sda1partext474,5G1,9G/
/dev/sda2part1K
/dev/sda5partswap1,9G[SWAP]
/dev/sr0rom1024MVBOX_CD-ROM
lsscsi
El comando lsscsi se trata de otro comando que nos permite ver todos los dispositivos SCSI existentes en el equipo.
parted
El comando fdisk o sfdisk no enumerará ningún tamaño de partición superior a 2 TB. Para resolver este problema, se debe usar el comando GNU parted con particiones GPT. Es compatible con tablas de particiones Intel EFI / GPT. Recuerda que EFI usa GPT y BIOS usa Master Boot Record (MBR).
Para mostrar las particiones de todos los dispositivos:
$parted-l
En este ejemplo, enumere las particiones en / dev / sdb usando el comando parted:
$parted/dev/sdb
GNUParted2.3
Using/dev/sdb
WelcometoGNUParted!Type'help'toviewalistofcommands.
(parted)# Indicamos las unidades(parted)unitGB
# Pedimos la lista de particiones(parted)print
...
# Mellor empregar o parámetro '-l'
$parted-l/dev/sdb
...
sfdisk
Se queremos copiar a configuración dun HD noutro podemos empregar a ferramenta sfdisk.
Vexamos un exmplo onde se copia o particionamento de /dev/sdb no disco /dev/sda:
$sfdisk-d/dev/sdb|sfdisk/dev/sdc
mkfs
Agora hai que instalar na partición sdb1 o sistema de arquivos ext3:
mkfs emprégase para construir un sistema de ficheiros de Linux sobre un dispositivo, normalmente unha partición dun disco duro.
sistema-de-ficheiros é o nome do dispositivo (como por exemplo /dev/hda1 ou /dev/sdb2) ou o punto de montaxe (como /, /usr ou /home) para o sistema de ficheiros.
bloques é o número de bloques que o sistema de ficheiros irá a empregar.
O código de saída devolto por mkfs é 0 se termina con éxito e 1 se termina en faio.
En realidade, mkfs é simplemente un frontal para os diversos constructores de sistemas de arquivos disponibles baixo Linux.
- mkfs.ext3 ---- Crea un sistema de arquivos ext3.
- mkfs.vfat ---- Crea un sistema de arquivos FAT
Agora podemos comprobar como quedaron particionados os discos:
Despois hai que montar as particións, montaremos en /datosext3 a partición sdb1 e en /datosfat a partición sdb5. Para facer iso, primeiro debemos abrir o arquivo /etc/fstab e engadir as seguintes liñas:
Logo debemos crear os directorios onde imos motar as particións, empregando o comando mkdir, e montar as particións neses directorios, empregando o comando mount.
# mkdir /datosext3# mkdir /datosfat# mount /datosext3# mount /datosfat
fstab
O ficheiro fstab (file systems table) é un arquivo que se encontra no directorio /etc/ e forma parte da configuración do sistema. O mais destacado deste ficheiro é a lista de discos e particións disponibles. Nel se indica como montar cada dispositivo e que configuración utilizar.
A estrutura das instrucións é de 6 columnas separadas por espacios ou tabuladores:
[dispositivo] é o directorio lóxico que fai referencia a unha partición ou recurso.
[punto_de_montaxe] é a carpeta en que se proxectaran os datos do sistema de arquivos.
[sistema de arquivos] é o algoritmo que se utilizará para interpretalo.
[opcións] é o lugar onde se especifican os parámetros que mount utilizará para montar o dispositivo.
[dump-freq] é o comando que utiliza dump para facer respaldos do sistema de arquivos, se é cero non se toma en conta ese dispositivo.
[pass-num] indica a orde na que a aplicación fsck revisará a partición en busca de erros durante inicio, se é cero o dispositivo non se revisa.
Podemos ver dun xeito gráfico a creación destas particións coa utilidade GParted:
O arquivo /etc/mtab indícanos os sistemas de arquivos montados nese momento no equipo.
Para montar as particións nun directorio determinado empregamos o comando mount.
Vexamos un exemplo no que se monta a partición /dev/sdb1 formateada en ext3 no directorio /var/html:
#mount -t ext3 /dev/sdb1 /var/html/
Se queremos que o sistema monte todo o indicado no arquivo /etc/fstab neste intre executaremos o comando:
#mount -a
umount
Para desmontar unha partición do directorio no que se atopa montada empregaremos o comando umount.
No seguinte exemplo desmontamos a partición previamente montada no directorio /var/html.
#umount /var/html/
df
O comando df da información sobre a utilización do espazo en disco nos diferentes sistemas de arquivos montados no sistema.
$df-h/dev/sda1
S.ficherosTamañoUsadoDispUso%Montadoen
/dev/sda118G1,3G16G8%/
# Para descubrir en que partición está un directorio, por exemplo /home:
$df-h/home
/dev/sda118G1,3G16G8%/
# Para descubrir en que partición está o directorio no que nos atopamos:
$df-h.
du
O comando du mostra o espazo que ocupa un directorio